(‵▽′)ψ ทฤษฎีที่ว่าด้วยเรื่อง...อันตัวกูของกู !(¯▽¯；)

เนื่องจากไม่ได้ Up นาน...

กลัว Blog เน่า..งั้นก็ขอ Up หน่อยแล้วกันนะ

ว่าด้วยเรื่องการกวนส้นเท้า...รึว่าง่ายๆคือกวนส้นตรีนนี่เอง!

เราว่าเราก็เป็นคนธรรมดา-ธรรมดานะ.....ก็ไม่ได้จะทำตัวกวนเบื้องล่างของใครซักเท่าไหร่

แต่พอมาเราเหตุการณ์ที่เคยทำให้.เพื่อน รึให้คนที่สนิทๆฟังมักจะได้คำตอบมาเหมือนกันเสมอเลยว่า...

"กวนตรีนนะเนี่ยยยยย!"

เรื่องแรก

เหตุเกิดที่โรงอาหาร....วันนั้นตอนกลางวันกินก๋วยเตี๋ยวกัน

ก็เข้าแถวกันตามปกติ...แต่เห็นจะไม่ปกติก็ไอ้ตรงที่วันนี้เราเข้าแถวอยู่หน้าสุดของกลุ่ม

แล้วมันก็เกิดเรื่องจนได้..........

เพื่อนข้างหลังสกิด......

เพื่อน: "ที่รัก-ที่รัก..วันนี้เค้าอยากกินเส้นใหญ่อะ"

เรา: "อืมมม"...ในใจคิดว่ายังไม่ถึงคิวมั๊ง..เลยถามพี่คนขาย

เรา: "พี่คะ!...วันนี้มีเส้นใหญ่รึป่าวคะ"

พี่คนขาย: "มีครับ"...พี่แกกะลังทำท่าจะหยิบเส้นใหญ่.....เนื่องจากมันถึงคิวเราพอดีและ....

พี่แกไม่ได้ยินที่เราคุยกะเพื่อน

เรา: "พี่...งั้นนู๋ขอเส้นหมี่นะคะ"....เท่านั้นแหล๊ะ...

สายตาพิฆาตมาแต่ไกล.....ส่วนไอ้พวกข้างหลังฮาเกลี้ยง...ดีนะที่ชั้นไม่โดนพี่แกเอาน้ำร้อนสาดหน้าเนี่ยยย

เรื่องที่ 2

วันนี้ไปเดินสวนจัตุจักรกะพี่มา...ไม่รุเป็นบ้าไรกัน 2พี่น้อง

เข้ามันทุกบูทเลย......จนมาถึงอยู่บูทนึง...เป็นผลิตภัณฑ์น้ำดื่มชนิดหนึ่ง....

ไม่ขอเอยนามแล้วกัน....(เนื่องจากจิงๆแล้วจำไม่ได้... - - " )

พี่PR คนสวยให้เล่นเกม...บอกว่าใครที่วันนี้สะพายถุงผ้ามาให้เข้ามารับรางวัล

รับผู้โชคดีแค่2คนเท่านั้น......เรากะพี่เดินผ่านมาพอดี

ไอ้พี่บ้า...มันรีบดันเราไปทันที......(ดุ-ดูมันรักน้องมาก)...แล้วมันก็ให้เหตุผลว่า

"เอาน่าของฟรีนะแก"..แล้วเราก็ทำตามมันอย่างว่าง่าย

พี่PR คนสวย" น้องใช้ถุงผ็มานานรึยังคะ"

เรา: "นานแล้วค่ะ"

พี่PR คนสวย:"แล้วทำไมน้องถึงชอบใช้ถุงผ้าคะ"

เรา : "อ๋อ...นู๋ไม่มีตังซื้อกระเป๋าค่ะ"...กรี๊สส....แอบปลื้มกับคำตอบตัวเอง....555+

เรื่องที่ 3

เคยสังเกตกันมั๊ย...เวลาเดินซื๊อของกัน...แล้วเดินดูไปเรื่อยๆ

บ้างที่เราไม่ได้ตั้งใจจะซื้อจิงๆเราก็แค่...อ่า...ยืนมองจากนอกร้านแล้วกัน

รึบางที...มากับเพื่อนแล้วหากันไม่เจอ....ก็ต้องเดินตามหากันเป็นเรื่องธรรมดา

เดินผ่านร้านนู้นก็มอง....ผ่านร้านนี้ก็มอง.......

และแล้ว...ก็จะมีเสียงหนึ่งดังมาว่า....."หาอะไรอยู่คะ....บอกได้นะคะถ้าหาไม่เจอ"

เราก็คิดในใจนะ...."เจงดี๊...หาไรไม่เจอบอกได้ใช่มั๊ยพี่..."

ถ้างั้น....."อ๋อ.....นู๋หาเพื่อนอยู่ค่ะพี่!"

อ่าาาาา......

เห็นมั๊ย...เราไม่เห็นจะกวนเบื้องล่างใครเลย

ทำไม๊-ทำไม..ชอบว่าเรากันจัง..ว่ากวนตรีน!

Ps.สุดท้าย....อันนี้เราไม่ได้ไปกวนตรีนใคร........

แต่พอดีว่ามันมีใครมากวนใกล้ๆตรีนเรา..........

เหตุการณ์แรก  ณ ป้ายรถเมล์แห่งหนึ่ง

เรา....รอรถอยู่....แล้วมันก็มีรร่วมคันเขียวๆมาจอดข้างหน้า

พร้อมด้วยการลงมาของน้องกระเป๋ารถเมล์..เดาอายุว่าน่าจะประมาณ 15-16 ขวบ

ก้าวลงมา....แล้วมันก็พูดว่า...

"ไม่ต้องแย่งกันคับ......ไม่ต้องแย่งกัน...ได้ขึ้นทุกคนพี่..ได้ขึ้นทุกคน"

เรา....กะลังกินหนมอย่างเอร็ดอร่อยเลยต้องเงยหน้าขึ้นมาดู

โห!.....คนแย่งกันขึ้นรถจิงๆ...แต่ไม่ใช่รถคันนั้น.....เป็นคันอื่นแทน

เราก็งง....อ๊ะ! ไอ้นี่เมายาแต่วันเลยรึไงฟร๊ะ.....และแล้วเราก็ได้คำตอบ

เนื่องจากคนขับคงทนไม่ได้เลยตะโกนถามกลับ

คนขับ:"ไหนอะคน...ตะโกนอยู่ได้"

น้องกระเป๋า" ก็ไม่มีคนมาขึ้นไง..เลยต้องตะโกนเรียกร้องความสนใจกันหน่อย"

เรา...: (คิดในใจ)."...เออ.....มันก็คิดได้เน๊อะ"

 

เหตุการณ์สุดท้าย....สดๆร้อนๆวันนี้เลย  ณ สวนจัตุจักร

เราไปเจอกาเกงอยู่ร้านนึงสีสวยได้ใจมาก

มาเป็นสีรุ้งเลย....มีสีแดง-เขียว-ฟ้า-น้ำเงิน-น้ำตาลและขาวในตัวเดียวกัน

ชอบๆมั่ก-มั่ก......เลยตัดสินใจซื้อ....

พี่คนขายก็น่ารัก......บอก"น้องมีหลายสีเลยนะแต่สีงี้มีตัวเดียว....น้องดูลายอื่นด้วยมั๊ย"

เราก็...ดู-ดู-ดู......อ่า...ไม่แซ๊ป...

เอาตัวนี้แหละ.....

เรา"เท่าไหร่คะพี่"

พี่คนขาย" 199 คับน้อง"

ณ  ตอนนั้นกางเกงตัวนั้นมันอยู่ในมือเราแล้ว...

เรา......เราก็เลยมองหน้าพี่คนขาย.....

พยายยามทำสายตามอ้อนว้อนที่สุด...และก็พูดว่า...."ลดอีกได้มั๊ยอะพี่"

พี่คนขาย"ได้แค่ 190 คับน้อง"

เรา....ไม่ลดละจ้องหน้ามันต่อไป.....

(ในใจคิด170ไม่ได้เหรอวะ.....แต่วิญญาณนางเอกเจือกเข้าสิง)

เรา: "พี่..งั้น 185 ไม่ได้เหรอคะ"...ตา....ตายังจ้องอยู่ไม่ลดละ

ส่วนมือ...มือก็กำกางเกงตัวนั้นไว้แน่....

พี่คนขาย.......มองหน้าเรา...มองหน้าเพื่อน....แล้ว..

ก็ตะโกนไปในร้าน......"เฮ้ย!.....ขายให้น้องเค้า..185 นะ......นย้องเค้าเป็นสุภาพชน"

พูดเสร็จมันยิ้ม.....เรายิ้ม........ซักพักเราเริ่มงง

"เฮ้ย!..ไอ้คำว่าสุภาพชนของแกเนี่ย........มันชมรึมันด่าชั้นฟร๊ะ"

อ๊ากกกกกกกกก.....ขัดใจน้องนุคอย่างแรง