(‵▽′)ψ ทฤษฎีที่ว่าด้วยเรื่อง...อันตัวกูของกู !(¯▽¯；)

 จะว่าไปแป๊ปๆ..เราก็มาโอ๊เย!

อยู่ที่ Suzuki จา 2 อาทิตย์แล้วนะเนี่ย

ไวเน๊อะ....

ตอนแรกอะท้อมากเลยอะ

มีกลับมาร้องไห้ที่หอด้วยอะ

ประมาณชั้นอยากจะทำตัวเป็นนางเอกกะเค้าบ้าง

---------------------------------

ม่ายยยยจ๊ายยยยยยยยยยย!!!!

ก็มันท้ออะ..เหมือนกับว่าเราทำอะไป

ก็ดูจะไม่ค่อยน่าถูกใจพี่ในแผนกเลย

กลับหอ..น้ำตาแตกเลยชั้น

-----------------------------------

แต่พออยู่ไปอ-อยู่ไป

เออเว๊ยยย!!!...............สงสัยชั้นจาคิดมากไปเองหวะ

(ฟุ้งซ่านนี่หว่า)

-------------------------------------

ไปฝึกงานก็แอบมีเรื่องฮาเหอะ

ก็หลังจากที่ต้องนั่งหลังขด-หลังแข็ง

ถ่างตาดูแบบDRAWING ก็มีหน้าที่อื่นมาให้ทำ

มันเป็นหน้าที่อันใหญ่ยิ่ง...ที่มาพร้อมกับหน้าที่อันยิ่งใหญ่จิงๆ

นั้นคือ.......

เดินเอกสาร.......ระยะทางนั้นใกล้มั่ก-มั่ก-มากกกก

(ลองนึกภาพ...ระหว่างสยาม กะ Central Wolrd

นั้นหละคือระยะทางที่เราต้องเดินเอกสารไป-กลับและ

เป็นระยะทางที่ใช้ในการเดินไปกินข้าวและก็ทำงาน)

ก็โดนใช้ให้เดินตั้งแต่วันแรกอะแหละ

แต่ที่ฮาก็...

มีอยู่วันนึงต้องเดินเอกสาร 2รอบ

รอบแรก....เอางานไปให้พี่เค้าก็แค่เฉยๆ...(ไอ้เรารึก็คิดว่าเค้าคงจะเดินกันจนชิน

แล้วมั๊ง..เอาวะเค้าเดินได้กูก็ต้องเดินได้วะ)

รอบ2.......เหงือแตกผลั๊กๆๆๆๆ

พี่เค้าเลยถามว่า"อ้าว......นี้เดินมาเหรอทำไมไม่ขี่จักรยานมาหละ"

เราก็"อ้าว..แล้วทำไมไม่มีใครบอกกูซักคนเลยเล๊า"(อันนี้แค่คิดในใจนะ)

ความจิงคือ....."ออ...ไม่เป็นไรค่ะพี่...ไม่เหนื่อยเท่าไหรหรอกค่ะ"

น๊านนน...เป็นไงนางเอกจิงจี๊งงงงกูเนี่ย

หลังจากสนทนากันซักพัก

หน้าที่อันยิ่งใหญ่ที่มาพร้อมความรับผิดชอบอันใญ่ยิ่ง

กะลังรออยู่ข้างหน้า...

นั้นคือ...กุต้องเดินกลับไปนั่งตรวจแบบDRAWING ต่อ

(ซวยแท้ๆ..รึว่าโชคดีไม่รู้..เพราะเมื่อวันศุกร์ที่แล้วพี่ที่แผนกเพิ่ง

มาบอกว่า.."นุครู้ป่าวDRAWING ที่นุคแก้อะ.เด๋วงพี่จะเอาไว้ให้เค้าตรวจ

เพื่อจะขอ ISO"... )

ฟายเอ๊ย!..ซวยแล้วกู.......ถ้าเกิดเค้าไม่ได้ขึ้นมาเค้าจะ

black list กุมั๊ยเนี่ยยย....

อ่าาา..นอกเรื่องไปนานต่อนะ

ก็หลังจากเดินแยกกะพี่แล้วเราก็คิดว่า..

"แล้วทำไมพี่ไม่บอกนู๋หละค๊าาาว่า....

จักรยานเค้าจอดอยู่ส่วนไหนของประเทศSuzuki อ่าพี่"

ว่าแล้ว...ด้วยความโง่....

ช้านก็เดินส่งเอกสารหน้าเมือกมันต่อไปทั้งอาทิตย์

(Show Step ความถึกกันซะงั้น)

จน....

วันที่ 7 ของการฝึกงาน......

ชั้นก็ฉลาดขึ้นแล้วนะเฟร๊ยยย....เพราะว่าชั้นกินข้าวเช้าทุกวัน

ดังนั้นนู๋ๆรู้แล้วใช่มั๊ยคะว่า....ข้าวเช้าสำคัญที๊สุด(เกี่ยวกันตรงไหนฟร๊ะ)

ช้านได้ขี่จักรยานแล้วว๊อยยยยยยยยยย

กริ๊ววววววววววววว!!!

แต่...ขี่ไม่ขี่ป่าวนะเธอ...

จะไปวันคูน้ำให้เค้าใหม่ซะงั้น......เนื่องจากขี่จักรยานแข็งจัด

ปั่นมาด้วยความเร็วสูง......เข้าโค้งเกือบหน้าแหกกันเลยที่เดว

ดีนะที่ขายยาว ..เลยรอด

และ.....แล้ว.....

ชั้นก็คิดได้ว่า....

"กุควรจะกลับมาเดินอย่างเดิมจะดีกว่ามั๊ยเนี่ย"

-----------------------

ว๊ากกกกกกกกกกก

ตกใจ

Upไป-Upมา

ไมมันยาวจังวะ!

แต่ก็เอาน่า.....นานๆอั๊ปทีเน๊อะๆ

เอาให้คุ้ม

-----------------------------

งั้นก็แค่นี้ก่อนแล้วกันเน๊อะ

ไว้เด๋วจามาอั๊ปใหม่

-----------------------------

ยังไงก็ของฝาก Blog น้อยๆนี้

ไว้ในอ้อมใจ......ของท่านผู้มีอุปการะคุณโปรดแซ๊ปด้วยน๊าาา

-------------------

Ps.ยาวเน๊อะ...แต่ก็ดีออก..จะได้เก็บไว้อ่านๆนานๆไงกริ๊วววว

(กว่าจะจบ..คอมค้างไปหลายรอบเลยชั้น)

Ps.อิกทีเพิ่งนึกได้..ต้องกราบขออภัยอย่างแรงกล้า.........ว่าพิมพ์ชื่อบริษัทผิด

เวงกำแท-แท้....ชื่อเค้าดีๆอยู่แล้วเปลี่ยนให้เฉยเลยกู.......จาก Suzuki เป็น Zusuki

เออ...เอากะมันดิ.....แล้วงี้เรียนจบไปสมัครงานเค้าจะรับกุเข้าทำงานมั๊ยเนี่ย

edit @ 9 Nov 2007 14:43:06 by No_O"kz