(‵▽′)ψ ทฤษฎีที่ว่าด้วยเรื่อง...อันตัวกูของกู !(¯▽¯；)

เนื่องจากเมื่อวานมีตลาดนั้นในม.

และ...ก็......

เนื่องจากพี่สาวไม่อยู่ไปเรียนที่เมืองจีน 4 เดือน

และ....ก็....

เนื่องด้วยเราเป็นน้องที่ดี......

เลยจัดการขนเสื้อผ้าของพี่ไปขายที่ตลาด

อ่าาาา....ช่างเป็นการขายของที่.....

ใช้เงินลงทุนเยอะมากจิง-จิง....

ใช้ไปตั้ง 60 บาท(ค่าที่)

ส่วนถุงนั้น...โฮ๊ะๆ....จิ๊กถุงใส่ของ.....ของแม่มา

ฮ่า-ฮ่า......ทายสิ.....

การขายของครั้งนี้..เราได้ตังค์มาเท่าไหร่......

กริ้ววววววววววววววว......1300 บาท

นี่ขนาดลดแหลก-แจกแถมนะ

คิดๆ..แล้วถ้าไม่ลดเนี่ยย......น่าจะได้ซัก 2000

แต่ก็เอาเห๊อะ...ได้เท่านี้ก็จัดว่าเกินคาด.....

เพราะตอนแรกยังคิดอยู่เลยว่า...200 จะขายได้ถึงรึป่าวเหอะ

***โอ๊สสสสสสสสสสส.....ช่างเป็นการขายของที่หนุกหนาจิงๆ

......งั้นก็ถือซะว่านี่เป็นของขวัญวันเกิดละกันนะ

Ps.เมื่อกี๊พี่เพิ่งโทรมาจากเมืองจีนเราก็เลยเล่าให้ฟัง

ดูพี่เค้าจะเป็นปลื้มนะ-----

กะการกระทำของน้องสาวสุดที่ร๊ากกกก

เพราะมันบอกว่า....

."ไอ้น้องบ้า....ชั้นจะไปฟ้องเพื่อนชั้น"

55+......ช่างน่าภูมิใจในการกระทำของช้านนนนนจิงๆ

Ps.อิกทีนะ.....แต่เสื้อผ้าที่เอาไปขายอะ...

ก็เจ๊ไม่เอาแล้วทั้งนั้นนี่นา....

น้องนุคก็เลย....นำมาทำประโยชน์....

โดยการเปลี่ยนสินทรัพย์ให้เป็นเงินไง

อ่าาาา.......ฉลาดจิง-จิงเลยชั้น